EUROPEAN LANGUAGE POLICY AND ITS IMPLICATIONS FOR LANGUAGE TEACHER EDUCATION IN THE ACADEMIC CONTEXT

University of Warsaw Repository

pl | en
 
 

Show simple item record

dc.contributor.advisor Komorowska-Janowska, Hanna
dc.contributor.author Cybulska, Katarzyna
dc.date.accessioned 2016-03-30T10:11:21Z
dc.date.available 2016-03-30T10:11:21Z
dc.date.issued 2016-03-30
dc.identifier.uri https://depotuw.ceon.pl/handle/item/1484
dc.description.abstract According to the Council of the European Union, [t]he qualifications, competences and commitment of teachers, school leaders and teacher educators are important factors in achieving high-quality educational outcomes” (Council of the European Union 2010:5), while “linguistic competences are a desirable life-skill for all EU citizens, enabling them to enjoy the economic, social and cultural benefits of free movement within the Union” (Council of the European Union 2008b:14). Against the backdrop of ongoing globalization and rising demands of European and world’s markets, in which languages are among the most valuable human resources, the quality of language education and language teaching is of utmost importance. The education of language teachers should meet the expectations of future generations. As a candidate or future language teacher is an individual who – prior to becoming a professional – is a language learner, language policies and national requirements influence him or her directly and/or indirectly. Hence, the following chapters cover the issues revolving around languages, language education and language teachers, upon which the political influence with the guiding concept of multilingualism is scrutinized. Accordingly, the first chapter discusses multilingualism from psycholinguistic, sociolinguistic and educational perspectives, presenting it as an interdisciplinary phenomenon. The spread of multilingualism is fuelled by constant societal human interaction in various cultural contexts, and it is reinforced by educational plans aimed at equipping learners with the most essential skills, among which linguistic ones come to the foreground. This is realized through diverse methods and techniques which pave the way for the plethora of benefits in human life. The presentation of the nature of multilingualism is thus viewed as rationale and as a foundation for the subsequent elaboration of issues related to this phenomenon in the chapters; the issues that either spring from or shape multilingualism. The second chapter focuses on the reforms in higher education institutions which have taken place due to the Bologna Process and the Lisbon Strategy, changing the space of languages and language practices. The concepts of internationalization and Europeanization are discussed against the backdrop of the creation of the European Higher Education Area [EHEA], European Qualification Frameworks as well as quality assurance systems. Subsequently, the issues of language policy and language education on the tertiary level are addressed. Approaches to language policy construction, recommendations and priorities will be offered and analyzed, as well as the undertakings such as e.g. CercleS, including the examples of good practice from the member states and the tools which help to shape language policy and offer support to individuals. The provision of languages in Polish higher education institutions (HEIs) will be discussed with reference to the recommendations of linguistic diversity. The third chapter revolves around language teacher education through the theory, i.e. models of language teacher education and European policy documents as well as through the practice, i.e. insights concerning language policy and language education policy aspects from the member states. The evolution of supranational priorities, programmes and initiatives in Europe will be discussed as well as the problematic aspects to which the European policy documents have inevitably led. The fourth chapter concentrates on two studies, which I carried out in two different contexts. The first study had two principal aims: to explore language policy awareness of the Polish pre-service and in-service teachers of English as a foreign language (EFL) as well as to investigate their attitudes to foreign languages, and to foreign language learning. The second study analyses opinions obtained during a focus group interview with pre-service teachers from the University of Vic (Catalonia, Spain) and an academic teacher. Poland and Spain were chosen as they differ in the official approach to languages (Poland is officially monolingual and Catalonia is the bilingual part of Spain); however, both Poland and Spain are the member states of the European Union and the Council of Europe – the institutions which influence language teacher education and language education. As language teachers play an important role in the promotion of plurilingualism and multilingualism, the research will offer insights into the quality of the present and future EFL teachers’ preparation for making use of European language policy developments and methodologies of teaching towards and about multilingualism as well as fostering students’ positive attitudes to language learning. The fifth chapter offers conclusions and summarizes the developments hitherto proposed in this dissertation, both from the theoretical and empirical part, signaling good practices and areas for further improvement as well as research directions.
dc.description.abstract Niniejsza praca doktorska podejmuje próbę uporządkowania wiedzy dotyczącej zjawiska wielojęzyczności, ukazując jej potencjał dla uczelni wyższych i propozycje strategii, które mogą okazać się pomocne w kształceniu nauczycieli języków obcych. Struktura pracy została zaplanowana następująco: pierwsze trzy rozdziały mają charakter sprawozdawczo-opisowy. Rozdział czwarty ma natomiast charakter empiryczny, po którym – w rozdziale piątym – następują wnioski. Pierwszy rozdział pracy przedstawia interpretacje pojęcia język, a także wielojęzyczności widzianej z perspektywy psycholingwistycznej, socjolingwistycznej i glottodydaktycznej. Omawia problem nieostrości definicji dwu- i wielojęzyczności, nawiązuje do multikompetencji (multicompetence) Cooka (2005), czyli holistycznej koncepcji współistnienia i współfunkcjonowania języków w jednym umyśle, a także do modelu „multilinguality”, obejmującego emocjonalne, psychologiczne i językowe aspekty tożsamości danej osoby (Aronin & Ó Laoire 2004, Aronin & Singleton 2012), ukazując dynamiczną (Herdina & Jessner 2002) i wieloczynnikową (Hufeisen 2004) naturę wielojęzyczności. Socjolingwistyczna różnorodność językowa została ukazana na przykładzie wielojęzyczności europejskiej i problemów wynikających z różnego postrzegania języków w społeczeństwie. Celem drugiego rozdziału było ukazanie procesu oraz formy internacjonalizacji i europeizacji szkolnictwa wyższego (Knight 2010, Garben 2011) na przykładzie Procesu Bolońskiego i Strategii Lizbońskiej z uwzględnieniem takich aspektów jak: tworzenie Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego, Europejskie Ramy Kwalifikacji i Krajowe Ramy Kwalifikacji dla szkolnictwa wyższego (Chmielecka 2010, Kraśniewski 2010), czy sytuacji stale rosnącego znaczenia języka angielskiego (Phillipson 2003, Crystal 2004, Komorowska 2006, Seidlhofer 2007). Część dotycząca europejskiej polityki językowej i kształcenia językowego w uczelniach wyższych zawiera rekomendacje i priorytety Rady Europy, Unii Europejskiej i instytucji powiązanych (Urbanikowa 2007, Komorowska 2009), podkreślając takie kwestie jak: dywersyfikacja języków, narzędzia polityki językowej (m.in. Rada Europy 2001, 2007), a także inicjatywy edukacyjno-językowe (np. Europejski znak innowacyjności w dziedzinie nauczania i uczenia się języków obcych czy polskie SERMO) i ich rolę w szerzeniu wielojęzyczności. Rozdział trzeci poświęcony jest kształceniu nauczycieli języków obcych w szkołach wyższych. Omawia m.in. modele kształcenia nauczycieli: craft model, applied science model, reflective model (Wallace 1991), triangle model (Grenfell 1998), czy reflective practitioner model (cf. Newby 2012), profesjonalizację nauczycieli, w tym kompetencje, umiejętności i wiedzę przydatną w ich zawodzie (James 2001, Rokita-Jaśkow 2008). W rozdziale znajdziemy też prezentację priorytetów europejskich, narzędzi polityki językowej wykorzystywanych w kształceniu nauczycieli (Europejski Profil Kształcenia Nauczycieli Języków Grenfell et al. 2004, Europejskie portfolio dla studentów – przyszłych nauczycieli języków Newby et al. 2007, czy Autobiografia Spotkań Międzykulturowych Byram 2009), przykłady organizacji systemów i programów kształcenia nauczycieli języków obcych w krajach europejskich (Eurydice 2009, Cenoz 2009, Komorowska 2011). Rozdział podkreśla znaczenie świadomości polityki językowej, wiedzy i postaw przygotowujących się do zawodu nauczycieli języków, a także czynnych nauczycieli, co wynika z obranego kierunku polityki językowej promującej wielojęzyczność. Trudności i problemy, przed którymi stoją systemy kształcenia dotyczą, między innymi, hegemonii języków popularnych w programach uczelni wyższych, szczególnie języka angielskiego – postrzeganego też jako język internacjonalizacji, czy różnych koncepcji przygotowania nauczycieli do zawodu na uczelniach europejskich. Część empiryczna pracy to rozdział czwarty, zawierający dwa studia badawcze. Pierwsze z nich odbyło się w Polsce i dotyczyło zbadania studentów-przyszłych nauczycieli języka angielskiego, będących na pierwszym lub drugim roku studiów uzupełniających magisterskich filologii angielskiej o specjalizacji nauczycielskiej, a także czynnych nauczycieli języka angielskiego, pod względem posiadanych przez nich umiejętności językowych, wiedzy merytorycznej i aspektów afektywnych (tj. motywacji, postaw) dotyczących założeń polityki językowej i edukacji wielojęzycznej. Pozwoliło to na refleksję nad sposobem, w jaki polskie uczelnie dążą do rozwijania wielojęzyczności (np. promocja nauki języków, współpraca międzynarodowa) oraz próbę odpowiedzi na pytania, czy projekty i narzędzia polityki językowej są właściwie rozpowszechniane i wykorzystywane; czy nauczyciele i przyszli nauczyciele języków mają podstawy i motywację do kształcenia wielojęzycznego z wykorzystaniem pluralistycznych podejść dydaktycznych; jakie są ich preferencje językowe (języki o większym zasięgu versus języki rzadziej używane/nauczane). Badanie przeprowadzone zostało metodą ankietowania za pomocą kwestionariusza zawierającego pytania otwarte i zamknięte na 70 osobowej grupie docelowej. Drugie studium zawarte w części badawczej odbyło się w Hiszpanii. Był to wywiad z grupą fokusową: 10 studentów przygotowujących się do zawodu nauczyciela języków i wykładowcy. Uczestnicy zaprezentowali nie tylko swoje postawy do nabywania języków, ale i wartość tego procesu dla nich samych i ich przyszłych uczniów, a także wiedzę, opinie i gotowość do stosowania pluralistycznych podejść do języków i kultur podczas nauczania przez nich języków w przyszłości. Badania wykazały, że większość osób okazała się wielojęzyczna. Podawali oni racjonalne powody, dlaczego nauka języków przez nich samych jako przyszłych/czynnych nauczycieli jest ważna, co stanowi podstawę do dalszego rozwijania kompetencji językowych, a przez to i promocję języków wśród uczniów i używania różnych języków podczas zajęć. Badani podzielają zainteresowanie innymi kulturami (a więc i rozwijaniem kompetencji interkulturowej), mobilnością, a szczególnie uczestnictwem w programie Erasmus+. Większość z nich nie jest wystarczająco świadoma innowacyjnych metod nauczania języków i posiada znaczące braki wiedzy na temat dostępnych narzędzi polityki językowej, które są rekomendowane przez instytucje europejskie. Podzielają oni jednak entuzjazm udziału w dodatkowych warsztatach metodycznych, by podnieść poziom swoich kompetencji i umiejętności w zakresie kształcenia językowego. Badania wykazały też, że ich motywacja do uczenia się języków mniej popularnych jest niska. Rozdział piąty obejmuje wnioski wynikające z przeprowadzonej analizy danych i rekomendacji europejskich. Mogą one pomóc odnaleźć nowe możliwości promowania wielojęzyczności na polskich uczelniach w dobie ich internacjonalizacji, mają szansę poprawić jakość kształcenia językowego, a także skuteczniej przygotować nauczycieli do nauczania języków obcych.
dc.language.iso en
dc.rights 10daysAccess
dc.subject języki
dc.subject różnojęzyczność
dc.subject wielojęzyczność
dc.subject kształcenie nauczycieli języków obcych
dc.subject europejska polityka językowa
dc.subject languages
dc.subject plurilingualism
dc.subject multilingualism
dc.subject language teacher education
dc.subject European language policy
dc.title EUROPEAN LANGUAGE POLICY AND ITS IMPLICATIONS FOR LANGUAGE TEACHER EDUCATION IN THE ACADEMIC CONTEXT
dc.title.alternative Europejska polityka językowa i jej implikacje dla kształcenia nauczycieli języków obcych w szkole wyższej
dc.type info:eu-repo/semantics/doctoralThesis
dc.description.eperson Katarzyna Cybulska
dc.contributor.department Instytut Anglistyki
dc.date.defence 2016-04-07

Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Search Repository


Advanced Search

Browse

My Account

Statistics