WPŁYW SREBRA I MIEDZI NA ELEKTROSORPCJĘ WODORU W STOPACH Z PALLADEM

Repozytorium Centrum Otwartej Nauki

pl | en
 
 

Pokaż uproszczony rekord

dc.contributor.advisor Czerwiński, Andrzej
dc.contributor.author Drążkiewicz, Katarzyna
dc.date.accessioned 2018-02-12T13:46:25Z
dc.date.available 2018-02-12T13:46:25Z
dc.date.issued 2018-02-12
dc.identifier.uri https://depotuw.ceon.pl/handle/item/2514
dc.description.abstract Celem niniejszej pracy było otrzymanie dwuskładnikowych stopów palladu i miedziowców (Pd–Ag, Pd–Cu), bogatych w Pd oraz zbadanie ich właściwości elektrochemicznych w roztworach wodnych elektrolitów głównie 0,1M NaOH. W doświadczeniach zastosowano elektrody stopowe o ograniczonej objętości (LVE), otrzymywane przez elektrochemiczne współosadzanie metali w postaci cienkich warstw na podłożu złotym. Pomiary prowadzono technikami chronowoltamperometrii cyklicznej, chronoamperometrii, w tym w połączeniu z elektrochemiczną mikrowagą kwarcową i wirującą elektrodą dyskową z pierścieniem. Wykorzystywano również skaningowy mikroskop elektronowy sprzężony z analizatorem rentgenowskim, atomową spektroskopię absorpcyjną, spektroskopię elektronów Augera i dyfrakcję rentgenowską (XRD). W części literaturowej pracy zostały scharakteryzowane właściwości elektrochemiczne elektrod: palladowej, srebrnej i miedzianej w procesach utleniania powierzchni i elektrosorpcji wodoru. Przedstawiono informacje na temat elektrochemii stopów metali szlachetnych oraz scharakteryzowany został układ pallad–wodór i procesy absorpcji wodoru w stopach palladu z innymi metalami szlachetnymi. W części doświadczalnej zostały przedstawione zastosowane procedury eksperymentalne oraz techniki pomiarowe, które wykorzystywano w badaniach. Następnie przedstawiono uzyskane wyniki i ich interpretację. Badano morfologię stopów Pd–Ag i Pd–Cu oraz scharakteryzowano ich powierzchnię z wykorzystaniem spektroskopii elektronów Augera, a także strukturę krystaliczną metodą XRD. Dokonano charakterystyki chronowoltamperometrycznej elektrod Pd–Ag i Pd–Cu o różnym składzie w 0,1M NaOH. Wyznaczono zależności ilości zaabsorbowanego wodoru od potencjału dla elektrod Pd–Ag i Pd–Cu o różnym składzie objętościowym oraz zależność maksymalnej zdolności absorpcyjnej wodoru od składu stopu oraz od granicznych rozpuszczalności wodoru w fazach α i β. Zbadano zjawisko histerezy w układach Pd–Ag–H i Pd–Cu–H. Stwierdzono wpływ procesu przejścia fazowego α–β na kinetykę absorpcji/desorpcji wodoru. W oparciu o zależność ładunku utleniania elektrosorbowanego wodoru od szybkości polaryzacji wykazano istnienie dwuścieżkowego mechanizmu desorpcji wodoru zbadanych stopów. Podjęto próbę wyznaczenia współczynnika dyfuzji wodoru w stopach Pd–Ag i Pd–Cu. Porównano procesy absorpcji/desorpcji wodoru w środowisku 0,1 M NaOH i 0,5 M H2SO4.
dc.language.iso pl
dc.rights 10daysAccess
dc.subject absorpcja wodoru
dc.subject stopy
dc.subject miedź
dc.subject srebro
dc.subject wodór
dc.subject pallad
dc.title WPŁYW SREBRA I MIEDZI NA ELEKTROSORPCJĘ WODORU W STOPACH Z PALLADEM
dc.type info:eu-repo/semantics/doctoralThesis
dc.description.eperson Katarzyna Drążkiewicz
dc.contributor.department Wydział Chemii
dc.date.defence 2018-02-22

Plików w tej pozycji

Ta pozycja pokazuje się w tej kolekcji(ach)

Pokaż uproszczony rekord

Szukaj w repozytorium


Szukanie zaawansowane

Przeglądaj

Moje konto

Statystyki